Torens , bunkers , kastelen , molens en indrukwekkende bouwwerken

Het licht van een vuurtoren moet van ver te zien zijn. Het licht komt van een elektrische lamp, die alle kanten op schijnt.

Om licht tot een krachtige straal te bundelen, heb je een bolle lens nodig. Op vuurtorenformaat is zo’n lens nogal zwaar. Daarom zijn vuurtorens uitgerust met een zogeheten Fresnel-lens, uitgevonden door Augustin-Jean Fresnel (1788-1827). Deze dunnere getrapte lens bundelt licht op dezelfde manier als een bolle lens. Boven en onder de Fresnel-lens buigen prisma’s het licht in de goede richting.

Rond een lamp kunnen meerdere lenzen zitten die elk voor een lichtbundel zorgen. Dit ronddraaiende lenzenstelsel veroorzaakt de kenmerkende rondzwaaiende lichtbundel die met tussenposen ‘opflitst’.

Van welke afstand een schip het licht van een vuurtoren kan zien, hangt af van de hoogte van de toren en de sterkte en kleur van de lamp. De vuurtorens van Nederland hebben een reikwijdte van tussen de 16 en ruim 55 kilometer.

Kort!

  • In Nederland zijn 30 vuurtorens actief.
  • De vuurtoren aan de Maasvlakte is met 65 meter de hoogste van Nederland.
  • De Brandaris van Terschelling uit 1594 is Nederlands oudste nog werkende exemplaar.
  • Vuurtorens hebben een specifiek lichtpatroon, het zogeheten ‘karakter’. Dit heeft te maken met het ritme waarin de lamp ronddraait en daardoor licht met donkere momenten elkaar afwisselen. Aan het karakter kunnen schepen een vuurtoren herkennen.

Vuurtorens in Zeeland
Noord Hinder in Hellevoetsluis
Watertoren Axel

Watertorens vormen sinds 1839 een karakteristiek onderdeel van de gebouwde omgeving in Nederland. Het meest opmerkelijk zijn de drinkwatertorens. Vanaf 1856 bouwde men ruim 260 watertorens ten behoeve van de centrale drinkwatervoorziening. Vanwege de forse afmetingen en de vaak markante situering in het vlakke Hollandse landschap beschouwden de waterleidingbedrijven de watertoren als hun visitekaartje en besteedden veel aandacht aan het uiterlijk. Momenteel resten er nog zo'n 175 van deze drinkwatertorens waarvan nog maar enkele in gebruik zijn.

Bunkers in Haamstede , Middelburg , Vlissingen en Zoutelande

Het bunkermuseum in Zoutelande bestaat uit twee gerestaureerde bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Het bunkermuseum is open op woensdag en zondag van 13.00 tot 17.00 uur in de periode van 1 mei tot en met 30 oktober.

De manschappenbunker ligt beneden aan duinopgang ’t Pauwtje net achter Hotel Tien Torens en is makkelijk te bereiken van de Duinweg.​

De tweede bunker is een artilleriewaarnemingspost en ligt boven op de top van een hoog duin. Bij mooi weer heb je een prachtig uitzicht over het strand, zee en de duinen.

Op het dak is een pantserstalen koepel van 20 ton waar een periscoop inzat om de omgeving te observeren. In geval van een invasie van landingsvoertuigen dan moesten de Duitse soldaten berekenen wat de posities zouden zijn. Met een radio en telefoon konden ze dit vervolgens doorgeven aan kanonnen die achter de duinen waren opgesteld en het strand onder vuur konden nemen. Er waren ook bunkers met zware batterijen in de duinen zelf; deze konden schepen ver op zee beschieten (maar niet het strand zelf). 

Atlantikwall (type bunkers) Walcheren

De Duitsers hadden Walcheren in een fort veranderd met honderden bunkers, luchtdoelbatterijen, een anti-gracht van 11 km, anti-tankmuur, landmijnenvelden en andere hindernissen zoals betonnen drakentanden en prikkeldraad. Vlissingen had niet alleen zelf een haven maar controleert ook de toegang tot de belangrijke havenstad Antwerpen. De Franse havens waren zwaar beschadigd en te ver weg. De geallieerden bombardeerden daarom eerst de dijken in Oktober 1944 waarna Walcheren onder water liep. De Duitsers moesten hen bunkers verlaten. Op 1 november werd de landing ingezet in Vlissingen (‘Uncle Beach‘) en Westkapelle. Een week later was Walcheren na zware gevechten bevrijdt. De dijken konden pas een jaar later gedicht worden. ​Lees het verhaal geschreven door "Redactie Zeeuwse Ankers" .

Het Bevrijdingsmuseum Zeeland heeft een enorme collectie. De collectie is dynamisch en groeit zowel in omvang door schenkingen als in toegevoegde kennis door onderzoek. Van de objecten is maar een klein deel in het museum zelf te zien. Daarom presenteert het museum ‘Het object van de maand’ om een deel van de collectie ook online te ontsluiten.

Restauratieprojecten

Na 5.000 uur sleutelen, puzzelen en poetsen presenteert het Bevrijdingsmuseum de nieuwste aanwinst: het kanon van een Duits marineschip, dat ruim zeventig jaar in het water van het Veerse Meer heeft gelegen.

Het SK C/35 geschut werd ontworpen voor type VII-onderzeeërs. Dat was na het afsluiten van de Anglo-Duitse Naval Agreement van 18 juni 1935, een overeenkomst tussen het Verenigd Koninkrijk en Duitsland die bepaalde dat de totale tonnage van de Deutsche Kriegsmarine maximaal 35% van de totale tonnage van de Royal Navy mocht zijn. De overeenkomst werd door Adolf Hitler pas op 28 april 1939 opgezegd.

8.8. CM SK C/35 GESCHUT

De Sherman was de meest door de geallieerden ingezette tank in Zeeland. Hetzelfde type tank werd ook gebruikt door de Mariniers Brigade in voormalig Nederlands-Indië. Dit exemplaar beschikt over een 76 mm kanon.
De productie van de M4A1 tank begon in februari 1942 met een Britse opdracht. De eerste tanks werden gebouwd bij de Lima Locomotive Works (Ohio, USA); een maand later startte ook de productie bij ook bij de Pressed Steel Car Company (New Jersey, USA).

SHERMAN TANK, M4A1(76)W-E8-1

Deze zwaargehavende Sherman M4A3-105 tank vormt een mooi contrast en geeft een goede indruk hoe het er in een tankslag aan toeging. Deze Sherman heeft na eind jaren ’50 van de vorige eeuw dienst gedaan als schietdoel op artillerieschietkamp Oldenbroek, als ‘sitting duck’ in het veld. De inslagen van de antitankgranaten zijn goed zichtbaar. Ook tijdens WO II bleven tanks vaak zo achter in het Zeeuwse land, met de gesneuvelde bemanning er soms tijdelijk naast begraven.

SHERMAN TANK, M4A3105
DUITSE MINIONDERZEEËR (BIBER)

In de laatste jaren van de Tweede Wereldoorlog zijn de Duitsers kleine Kamikazeachtige eenmansonderzeebootjes gaan gebruiken. In totaal zijn er 324 van deze onderzeebootjes gebouwd in de Noord-Duitse stad Lubeck. Ze zijn vollop ingezet op de Westerschelde. Binnenkort leest u hier het verhaal achter deze restauratie.

BUFFALO LTV-4

De Buffalo is aan de Westerschelde een belangrijk wapen in het behalen van de overwinning. Hun eerste inzet in West-Europa was op 9 oktober 1944 tijdens de landingsactie vanuit Terneuzen, over de Braakman ten oosten van Hoofdplaat. Binnenkort leest u hier het verhaal achter deze restauratie.

Bunker route
 Deze gevarieerde route (66,7 km) voert je langs stille getuigen van de Tweede Wereldoorlog. De kust van Walcheren werd door de Duitse bezetter vanaf 1942 extra versterkt. Het resultaat was een linie van bunkers, tankgrachten en robuuste versperringen. In de buurt van Koudekerke kun je de restanten van dit zogeheten landfront nog duidelijk zien liggen. In totaal zijn er zo'n 80 bunkers blijven staan op Walcheren. Benieuwd wat er schuilgaat achter de dikke betonnen muren? Maak dan een tussenstop bij het Bunkermuseum in Zoutelande. Voor de bevrijding van Walcheren betaalde de bevolking een hoge prijs. De dijken werden door geallieerde vliegtuigen opzettelijk gebombardeerd om de bezetter te verjagen. In Westkapelle trok dit drama diepe sporen. Dijk- en Oorlogsmuseum Het Polderhuis heeft het verhaal rondom het bombardement duidelijk in kaart gebracht in Westkapelle, Zoutelande, Groot Valkenisse, Dishoek, Koudekerke, Vlissingen, Middelburg en Ritthem ​


Bekijk de kaart met 41 bunkers, tankgrachten en andere sporen, van Noordwijk tot Goeree

Wat is er nog over van de Atlantikwall in Zuid-Holland? Welke bunkers zijn toegankelijk, wanneer kun je ze bezoeken en zijn er nog andere zichtbare sporen van deze verdedigingslinie? Erfgoedhuis Zuid-Holland ontwikkelde samen met het netwerk Erfgoedlijn Atlantikwall een overzichtskaart met 41 zorgvuldig geselecteerde locaties, van Noordwijk tot de punt van Goeree. Vele tientallen bunkers liggen namelijk onder het zand, in kwetsbare natuurgebieden of op privé-terrein.



Neergestorte vliegtuigen in Zeeland

Adellijke heren, stadse bleekneusjes en rugzaktoeristen: kasteel Westhove, gelegen tussen Domburg en Oostkapelle heeft in de loop der eeuwen vele tijdelijke bewoners gehad. Het kasteel ligt in de Manteling, een gebied met bossen en duinen en in de 17de en 18de eeuw een geliefd gebied voor de Middelburgse elite om zich op hun zomerverblijven terug te trekken. In de middeleeuwen maakte het slot deel uit van de bezittingen van de Middelburgse abdij.

De Manteling van Walcheren is een ca 740 ha groot natuurgebied op de Kop van Walcheren, tussen Domburg en de Veerse Gatdam. Het bestaat uit oude buitenplaatsen, bossen, stukken duin (direct grenzend aan de altijd hoorbare Noordzee), statige lanen en slingerpaadjes.

Rond Kasteel Westhove en natuurmuseum Terra Maris ligt een kruidentuin.


Ga terug in de tijd met een bezoek aan Fort Ellewoutsdijk! Het fort is onderdeel van een negentiende eeuwse verdedigingslinie die moest voorkomen dat vijandelijke schepen naar Antwerpen voeren. Volg een excursie door deze prachtige vesting en geniet van het uitzicht over de weidse natuur!

Het aan de Westerschelde bij Ritthem (Vlissingen) gelegen Fort Rammekens is het oudste zeefort van West-Europa. Het dateert uit 1547 en speelde ooit een belangrijke rol in de rijke, maritieme geschiedenis van Zeeland. Spaanse militairen, Hollandse watergeuzen, Engelse huurlingen, Zeeuwse Oost-en vooral West-Indiëvaarders, Franse revolutionairen, Duitse soldaten, ze hebben er allemaal hun sporen nagelaten.

Een kazemat is een militair bouwwerk dat gebruikt werd voor verdedigingsdoeleinden tegen vijandelijk vuur. Vaak werden er ook voorraden zoals munitie bewaard en dienden ze in oorlogstijd als woonruimte voor de militairen. De Kazematten in Vlissingen bestaan uit diverse ruimtes en hebben diverse functies gehad. Opvallender is dat de originele garnizoensbakkerij al die jaren intact is gebleven. Ooit werden hier 4800 broden per etmaal gebakken.

Windmolens "verhaal"

Doe een stap over de grens, maak je bekend als Nederlander en het gesprek gaat erover: molens! In ons mooie Zeeuwse landschap staan nog zo'n 75 schitterende exemplaren. We zijn er aan gewend en we vinden ze zo gewoon. Maar eigenlijk zijn ze heel bijzonder. We nodigen je uit om dat te zien en te ervaren. Luister naar het indrukwekkende gekraak, gesteun en gemompel van eeuwenoude spillen, wielen en spanten. Geniet van de soepele gang van het houten gangwerk. Kijk naar het spel van licht en schaduw van het gevlucht.




Toch even vermelden , in de gemeente Halderberghe (provincie Noord-Brabant)

Basiliek H.H. Agatha en Barbara

basiliek_1jpg

Degene die voor de eerste keer de Oudenbossche Basiliek bekijkt, wordt verrast door haar monumentale afmetingen. De lengte (uitwendig) is 81 meter, de breedte (uitwendig) 55 meter en het hoogste punt van de koepel is 63 meter. De Oudenbossche Basiliek is 16 maal kleiner dan de St. Pieter te Rome. Als men dan hoort, dat Oudenbosch ongeveer 3.500 inwoners telde toen men in 1865 met de bouw begon, stijgt de verbazing nog meer.

Pastoor Hellemons was in de jaren zestig in zijn gedach­ten volop bezig met de bouw van een kerk. De oude St. Agathakerk, die dateerde uit 1513, in 1648 overgegaan in protestantse handen en in 1799 weer aan de katholieken teruggegeven, verkeerde in slechte staat en werd voor het steeds groeiende aantal parochianen langzamerhand te klein.


Zuid-Holland

Maeslantkering

’s Werelds grootste robot, de Maeslantkering, is een waterkering die de Nieuwe waterweg kan afsluiten indien een overstroming dreigt. Deze waterkering is onderdeel van de Deltawerken en wordt beheerd door Rijkswaterstaat. Omdat de kering uniek is, bestaat er geen standaard om de besturingssoftware te bouwen en te testen. Als de waterkering faalt in haar taak, is de schade niet te overzien. Bij het ontwikkelen van nieuwe besturingssoftware moest er dus rekening gehouden worden met hoge kwaliteitseisen.